Αυτό το βιβλίο, το Weaveworld, το είχα διαβάσει στα αγγλικά· δε θυμάμαι τι με είχε κάνει να το αγοράσω και στα ελληνικά, ή αν ίσως μου το είχαν φέρει δώρο, αλλά τυχαίνει να είναι στο σπίτι μου. Το εξώφυλλο δεν είναι άσχημο. Κάπως συμβολικό φαίνεται. Κυριολεκτικά. Είναι γεμάτο σύμβολα. Ορισμένα θα μπορούσες να πεις ότι είναι μυστικιστικά. Αλλά, επίσης, είναι ένα εξώφυλλο που θα ταίριαζε σε διάφορα βιβλία· δεν έχει κάτι το χαρακτηριστικό του Υφαντόκοσμου.
Νομίζω ότι προσπάθησαν να μιμηθούν το αγγλικό εξώφυλλο (αυτό) αλλά χωρίς την εικόνα στο κέντρο! (Πού να πληρώνεις τώρα ζωγράφο;)
Αξιοσημείωτο, δε, ότι κάτω από τον τίτλο βλέπουμε να γράφει 26η χιλιάδα με κεφαλαία γράμματα. Είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται κυρίως στα ελληνικά βιβλία: να βάζουν οι εκδότες στο εξώφυλλο πόσες χιλιάδες έχουν πουλήσει σαν να πρόκειται για αγώνας δρόμου. Πολλές φορές, δε, αμφιβάλλεις ότι λένε αλήθεια ή αν τα γράφουν για διαφημιστικούς λόγους. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις, μπορείς να είσαι σίγουρος ότι είναι για διαφημιστικούς λόγους, βάζοντας ένα, δυο μηδενικά πίσω από τον πραγματικό αριθμό αντιτύπων που έχουν πουλήσει. Μάλλον θεωρούν πως ο Έλληνας αναγνώστης εντυπωσιάζεται από τους μεγάλους αριθμούς. Δυστυχώς, ίσως να έχουν δίκιο... Οι ελάχιστοι Έλληνες αναγνώστες μπορεί και να πέφτουν σ’αυτό το πρόχειρο δόκανο.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν ξέρω αν μπορεί να είναι αλήθεια ή ψέματα ότι έχουν ήδη πουλήσει 25.000 αντίτυπα. Ρίχνοντας μια ματιά στη σελίδα που συνήθως λένε «ταυτότητα του βιβλίου» βλέπω ότι έχει κάνει τρεις εκδόσεις: μία το 1989, μία το 1997, και μία το 2002. Τότε ήταν καλύτερες εποχές για τα βιβλία, νομίζω. Και ο Μπάρκερ είναι γνωστός συγγραφέας. Ίσως και να τα είχαν πουλήσει. Ποιος ξέρει;
Όπως και νάχει, έχοντας κι ο ίδιος ασχοληθεί με εκδόσεις και ξέροντας πώς κινείται η αγορά, δε μ’αρέσει καθόλου να βλέπω αριθμούς αντιτύπων στα εξώφυλλα των βιβλίων. Μου σηκώνεται η τρίχα.
